Je zegt zomaar ja

Je zegt zomaar ja tegen Jeanet die even binnen komt.

Ze blijkt van haar PLAATS gekomen te zijn en zoekt wat ruimte.

OK, het huis is groot genoeg een soort verzamelgebouw van architecten.

Het wordt leuk en spannend belooft ze ,de hele buurt doet mee en weet er van.

De tekst levert Albert, en de piano is voor Ellen, ze woont hier dichtbij.

Kan die even verplaatst en gestemd worden graag.

OK dat doet Frank wel even en ‘’Jij bespeelt de cello zie ik’’

ho ho zeg ik, Ik moet je iets vertellen

Nou dat doe je later maar, het gaat immers over landschap en muziek.

Eerst komen Yke en Erica, heel professioneel foto’s maken.

En dat jij pas bezig bent bespreek je maar met Ellen.

Dat doen we per telefoon, praten over muziek en dat we elkaar niet kennen

en bedenken al gauw dat we samen Arvo Part gaan spelen,

Gewoon omdat we dat beiden mooi vinden.

Nu nog de volgende hobbel ;hoe leer je iets uit je hoofd?

Want toneelspelen doe je je hele leven al, maar met een eigen tekst

terwijl je zo maar iets verzint afhankelijk van het publiek

overal verhalen vertellen bij een plaatje OK.

Maar deze keer moet het op de tekst van Albert en samen met z’n twee

kom maar luisteren en kijken aan het eind van de maand april

en neem uw familie mee.