Luister maar


Ellen zit aan tafel met de tekeningen, plattegrond en stukken. Rob is druk in de weer en wijst aan op de grote kaart aan de muur. De spanning loopt op ….. tot Ellen met ingehouden woede of aarzelende acceptatie wegloopt en achter de piano gaat zitten……”Luister maar”…. Rob komt erbij staan en pakt de cello. Hij valt na het 3, 2, 1 in en stemt af. Dan ineens opverend: “Prachtig. Ik heb een idee… “ en Ellen “We leggen een verbindingslijn ertussen. Dat is de oplossing.” “Bel jij of bel ik naar de opdrachtgever?”
Het betreft een grote beslissing over de aanleg van een waterzuiveringsinstallatie in een ver land. Maar meer nog gaat het om wat er tussen mensen gebeurt. Hoe dat zich ontwikkelt via de muziek. Muziek kan goede energie geven.
Het is de vierde repetitie in een reeks. Het loopt al goed. De teksten, de muziek, het samenspelen, de beide plekken in hun contrast. Erg mooi zijn de rustpunten. Zo komt alles tot zijn recht. Vooral wordt nog aandacht besteed aan de overgangen en de cruciale momenten die goed over moeten komen bij het publiek. Albert doet voor hoe je dat kunt doen.
Het publiek staat inmiddels buiten op straat te wachten. We laten hen binnen en ze stommelen door het trappenhuis naar boven. Iedereen gaat zitten op de klaargezette stoelen. Na afloop geven de mensen hun reacties. “Wat leuk dat jullie al bezig waren toen we binnenkwamen. We vielen midden in de scène. Hier bij de kaart heeft hij het grootste woord. Daar bij de piano zij. Knappe overgang van het conflict naar de muziek.”
Er wordt nog uitgewisseld wie wat gezien heeft en waar je beslist naar toe moet.
Dan rest een veel plezier bij de voorstellingen en een laatste tip van Albert: “Laat nu maar los en vertrouw dat het goed komt. Dan kom je er samen met het publiek op een heel natuurlijke manier in.”