In katzwijm bij de tandarts

Via een keldertrap belanden we in de praktijk van de tandarts aan het Burgemeestersplein. De ceremoniemeester probeert het publiek gerust te stellen: ‘Zo erg is een bezoek aan de tandarts nu ook weer niet’. Ik ben daar nog niet zo zeker van. De wachtkamer zit halfvol, het is dringen om een plaatsje. Relaxte muzak zorgt dat ik op mijn hoede ben. Wanneer er op de wand romantische natuurbeelden worden geprojecteerd, weet ik dat ik in de maling wordt genomen.
Gevloek en gekrijs in de behandelkamer werkt op de zenuwen. Een patiënt beent op en neer om moed te verzamelen. Een beest in vermomming brengt vuurrode handdoeken binnen. De ketchup druipt er van af. Gelach als een boer die kiespijn heeft, is het gevolg. Het verhaal gaat dat een behandeling aan het wortelkanaal jammerlijk is mislukt. Plakkaten met waarschuwingen tegen röntgenstraling en posters met uitleg over kaakontsteking bevorderen angst en beving. Hoe goed een patiënte ook probeert om zich te vermannen, ze valt flauw voor de balie, midden tussen het publiek.
Als dit verhaal een moraal zou hebben, dan wordt die in de wachtkamer met voeten getreden. Tot slot volgt op ontwapenende blikken een stevig applaus. ‘Nooit geweten dat mijn begeleider op de sportschool ook dit soort theater in zijn repertoire had.’
Situatie tandarts Borm jm 26 april 2013