Meester route

Zaterdagavond, kwart over zeven. De hal van het CITO gebouw is, vergeleken met de saaie buitenkant, verrassend mooi; een hoge, lichte ruimte, tot aan het dak van de derde verdieping, doorkruist met smalle bruggen die de lange vleugels verbinden. De blik wordt voortdurend naar boven getrokken. Ondertussen verzamelen zich op de begane grond en de traptribune vele tientallen bewoners van de Burgemeesterswijk. Ze zijn met elkaar in gesprek over wat ze zien, beleven en verwachten. Om half acht worden ze verwelkomd, door Marjanne van de wijkvereniging en Albert van De Plaats, die aanwijzingen geeft voor het programma van deze avond. De aanwezigen worden in groepen van vijftien verdeeld.

8667919230_27b0a193cfEven later zijn we op weg, met groep twee van de Meesterroute. We lopen om het gebouw heen, om er daarna meteen weer naar binnen te gaan. Op een tussenverdieping heeft zich een koor opgesteld: Citochant. Ondersteund door een enkele gitarist, zingen ze ons welkom in bewonderenswaardige close harmony. Eén van de zangeressen wordt daarna smachtend toegezongen als onbereikbaar ‘meisje van kantoor’ en het optreden eindigt met een Beatles klassieker: Here, there, and everywhere.
We verlaten de startplaats nu definitief en lopen een stukje over de Amsterdamseweg waar bij wijnhandel Bloem een vuurkorf staat te roken. Met een gevuld glas in de hand gaan we naar binnen, nemen plaats tegenover de indrukwekkende flessenwand en worden opnieuw op een koor getrakteerd, dat begeleid door twee accordeonisten een drinklied en twee onvervalste smartlappen vertolkt.
Nog een laatste slok en we staan al weer buiten. Op naar het terrein van het voormalige Diaconessenziekenhuis. Samen met een andere groep hurken we op lage klapstoeltjes. Een beetje bibberend in de wind horen en zien we hoe, op een strakke beat uit een tuin achter ons, vier vrouwen langs en over de vijver dansen. Op de hoge flats erachter zijn, in het licht van twee schijnwerpers, de schaduwen al een beetje te zien.
Snel verder! In de Van Lawick von Pabststraat nemen we plaats tussen voor en achterkamer en zijn we getuige van een musicalauditie: Een verlegen jongen is door twee nerveuze meisjes via Facebook uitgenodigd om een duet te komen zingen en slaat zich daar, via een snelle wisseling van muziekgenre en kledingsstijl, wonderwel doorheen; het komt helemaal goed..
Lager op de ‘Van Lawick’ zijn we in een studentenhuis getuige van een miraculeuze mix van kookkunst en jazz. Dankzij de ritmiek van salade, pastinaak en schorseneren leert José haar saxofoonsolo uit het hoofd, waarna het menu een onverwachte wending krijgt.
Het is ondertussen gaan schemeren en we zetten koers naar de rand van het Sonsbeekpark. In de korenmolen klinkt het kloppende geluid van draaiende raderen – en van het laatste koor van deze avond. In passende kledij en met een violist als ondersteuning zingt het molenkoor in twee talen over ‘draaien maar’ en over de vroege zon op het land.
In het donker verlaten we het terrein van molen en boerderij. Is het zo snel alweer voorbij? Even napraten nog en een verwarmend glas, in een gastvrij huis-met-tuin aan de Pels Rijkenstraat.